චූටි දුව

Archive for December 2008

දුව දැන් ටිකක් විතර උස ගිහිල්ල, අවුරුදු දෙකකට ලගයිනෙ කලින් ඇදපු ඇදුම් ටිකක් කොට වෙලා. කොහොම උස ගිහිල්ලද කියල පුදුමයි හරියට කෑම කන්නනෙත් නැතුව. අළුතෙන් ඇදුම් ටිකක් ගත්ත. උස ගානටම තියෙනව ඒත් දුව හිතන්නෙ ඇවිදිනකොට පෑගෙයි කියල ඒක නිසා අත් දෙකෙන් අල්ලගෙන තමයි ඇවිදින්න ගත්තෙ. එතකොට හරි ලස්සනයි. ඒත් කරදර නිසා දැන් අපි කකුල් උඩට නවල තමයි අන්දන්නෙ. දුවට දැන් හොදට කතාකරන්න පුළුවන් හැබැයි සමහර අකුරු කියවෙන්නෙ නෑ තවම හරියටම. දුව දැන් පොත්වල තියෙන ඒව මතකයෙන් කියනව. පොත්වල තියෙන කතා අපි කියල දුන්නට පස්සෙ ඒව මතකයෙන් කියන්න පුලුවන්. දුව මේ දස්වල වැඩියෙන්ම ආසම  කතා පොත තමයි “කවුද කවුද හැංගිලා” කියන පොත. හැබැයි කියන්නෙ “කවුඩ කවුඩ හැංගිලා” කියල. අපි පොතේ වැකියක මුල ටික කිව්වම දුව ඉතිරිය සම්පූර්ණ කරනව. ඒ කතාව මේ වගේ ” අද හරිම කළුවර දවසක්, වලස් පුංචා මිදුලට ආවා, කළුවරේ කහපාට ඇස් දෙකක් පේනවා, ……..” ඵ් පොතේ එක පිටුවක එක වැකියයි තියෙන්නෙ.  ඊට පස්සෙ අපි එයාව අගය කරාම එයාට හරි සතුටුයි, හොදට හිනාවෙලා සතුටු වෙනව තමන් කරපු හපන්කම අපි අගය කිරීම නිසා.

Advertisements