චූටි දුව

Archive for the ‘දුවගෙ සොයා ගැනීම්’ Category

දුව දැන් ටිකක් විතර උස ගිහිල්ල, අවුරුදු දෙකකට ලගයිනෙ කලින් ඇදපු ඇදුම් ටිකක් කොට වෙලා. කොහොම උස ගිහිල්ලද කියල පුදුමයි හරියට කෑම කන්නනෙත් නැතුව. අළුතෙන් ඇදුම් ටිකක් ගත්ත. උස ගානටම තියෙනව ඒත් දුව හිතන්නෙ ඇවිදිනකොට පෑගෙයි කියල ඒක නිසා අත් දෙකෙන් අල්ලගෙන තමයි ඇවිදින්න ගත්තෙ. එතකොට හරි ලස්සනයි. ඒත් කරදර නිසා දැන් අපි කකුල් උඩට නවල තමයි අන්දන්නෙ. දුවට දැන් හොදට කතාකරන්න පුළුවන් හැබැයි සමහර අකුරු කියවෙන්නෙ නෑ තවම හරියටම. දුව දැන් පොත්වල තියෙන ඒව මතකයෙන් කියනව. පොත්වල තියෙන කතා අපි කියල දුන්නට පස්සෙ ඒව මතකයෙන් කියන්න පුලුවන්. දුව මේ දස්වල වැඩියෙන්ම ආසම  කතා පොත තමයි “කවුද කවුද හැංගිලා” කියන පොත. හැබැයි කියන්නෙ “කවුඩ කවුඩ හැංගිලා” කියල. අපි පොතේ වැකියක මුල ටික කිව්වම දුව ඉතිරිය සම්පූර්ණ කරනව. ඒ කතාව මේ වගේ ” අද හරිම කළුවර දවසක්, වලස් පුංචා මිදුලට ආවා, කළුවරේ කහපාට ඇස් දෙකක් පේනවා, ……..” ඵ් පොතේ එක පිටුවක එක වැකියයි තියෙන්නෙ.  ඊට පස්සෙ අපි එයාව අගය කරාම එයාට හරි සතුටුයි, හොදට හිනාවෙලා සතුටු වෙනව තමන් කරපු හපන්කම අපි අගය කිරීම නිසා.

අපේ දුවට දැන් අවුරුදු එකයි මාස පහයි. දැන් ඇය හොදට ඇවිදිනව, අම්ම, තාත්ත කියල කියනව, දගකාර වැඩ බොහොමයයි. චූටි දුවගෙ අළුත්ම සොයාගැනීම තමයි බටයකින් උරල බොන එක, ඒකට හරිම ආසයි, ඉස්සෙල්ලම බිව්වෙ තැඹිලි ගෙඩියකින් ටිකක්, ඊයෙ පලතුරු පානයකින් ටිකක්, දුව ඒ වැඩේටනම් හරිම ආසයි, එහෙම් බීල හයියෙන් හිනා වෙනව.

සියලු දෙනාම දන්නව දරුවකුගෙ අගය, දෙමාපියන් දරුවනට දක්වන ආදරය වගේම දරුවන් දෙමාපියනට දක්වන ආදරය. මෙය විස්තර කළ නොහැකි සංකීර්ණ දෙයක් යයි මගේ හැගීමමෙය මිනිසාට පමණක් සීමා වූ දෙයන් නොවන අතර මුලු මහත් සත්ව හා ශාක ලෝකයේ දක්නට ලැබෙන දෙයක්. නමුත් එය සුලු වශයෙන් හරි අකුරු කිරීම. මගේ අරමුනයි

අපේ දුව ඉපදුන දිනයේ සිට ඇය ගැන බ්ලොග් සටහනක් තබන්න බැරිවීම ගැන ඇතිවන්නේ දුකක්, ඇත්තටම මට ඒක ගැන අදහසක් අවෙ නෑ, එහෙම උනානම් ඇගේ ජීවිතයෙ හැම සංධිස්ථානයක් ගැනම මට ලියල තියන්න තිබුන. එයාට කියවන්න පුළුවන් වෙනකොට තෑග්ගක් විදියටත් දෙන්න තිබුන. කොහොම උනත් අද ඉදන් හරි පටන් ගන්න ලැබීම හිතට සතුටක්